நமதுவாழ்க்கையில்நான்குவிஷயங்கள்பொதிந்துள்ளன. அவை : 1) உடல், 2) உயிர், 3) மனம், 4) தெய்வம்ஆகும். ஆனால், ‘உடல்மட்டுந்தான்வாழ்க்கையின்ஒரேவிஷயம்’ என்கிறபோக்கில்மனிதர்கள்வாழ்கிறார்கள். ‘உயிர்என்றுஒன்றுகிடையாது’ என்றுசிலர்சாதிக்கிறார்கள். ‘மனம்என்பதுகிடையாது’ என்றுயாரும்சொல்லமுன்வரவில்லை. மனதைப்பற்றிஆயிரக்கணக்கானநூல்கள்எழுதப்பட்டுள்ளன. ஆனால், ‘மனம்என்பதுஎதனால்ஆனது?’ என்றுஒருவராலும்சொல்லமுடியவில்லை. நமதுமகரிஷிகள்தான்சொல்கிறார்கள். ’தெய்வம்என்றுஒன்றுஉண்டு’ என்றுசொல்வோரும், ‘அப்படியேதும்கிடையாது’ என்றுசொல்வாரும்ஒருவிதத்தில்ஒத்துப்போகிறார்கள். ‘அதுபாட்டுக்குஒருஇடத்தில் (கோவிலில்) இருக்கிறது. நம்மைஎன்னசெய்யப்போகிறது?’ என்பதுதான்அந்தஒருவிஷயம்.
உடல்போல்உயிரும்நம்வாழ்க்கையில்சம்பந்தப்பட்டிருக்கிறது. எப்படி? அதுஇருக்கும்வரைதான்வாழ்க்கை. எனவேஉடலில்நீண்டகாலம்அதுஇருக்கவேண்டுமானால், அந்தஉயிரைப்பற்றிநன்குதெரிந்துகொள்ளவேண்டும். அதைத்தெரிந்துசொன்னஒரேமகான்மகரிஷிகள்தான். அதையும், அதன்மூலத்தையும், அதன்பெருமையையும்தெரிந்தகொண்டால், அதைஉடலில்வைத்துப்பராமரித்துச்சிறப்பாகவாழலாம். மனம்என்பதுஉயிரின்படர்க்கைநிலை. ‘உயிரேமனம்’ என்கிறார்கள்மகரிஷிகள்.
இக்கருத்துஒப்புக்கொள்ளப்படும்போது, மனதைமேம்படுத்திச்சிறப்புறவாழவேண்டுமானால், உயிரைமேம்படுத்தவேண்டும்என்றுவரும். உயிரைமேம்படுத்த, மனதைமேம்படுத்தவேண்டும்என்பதுதான்அதிசயம். எனவே, உயிரும்மனமும்அறியப்படும்போது, உயிரால்மனமும், மனதால்உயிரும்மேம்படும்என்பதையும்அறியலாம். அதைதான்தவம்என்கிறோம்.
தெய்வம்எப்படிநம்வாழ்க்கையில்சம்பந்தப்பட்டுள்ளது? அதுதான்செயல்விளைவுதத்துவமாகநம்போக்குக்குஎதிரில்நிற்கிறது. இப்படிஒருநிலைஇல்லையென்றால், ‘யார்வேண்டுமானாலும், எதைவேண்டுமானாலும்செய்துகொள்ளலாம். கேட்பதற்குஆள்கிடையாது’ என்கிறநிலைஏற்பட்டு, மனிதர்கள்ஒருவரைஒருவர்கொன்றுபூண்டற்றிருப்பார்கள்.